دسته‌ها
ارتباطات

میدان ارتباط نزدیک NFC

میدان ارتباط نزدیک NFC یک شیوه ی ارتباطی بسیار پیشرفته ودر دهه فعلی در حال استفاده است و بخواهیم تعریف علمی از این کلمه داشته باشیم باید بگیم مجموعه ای از پروتکل های ارتباطی برای ارتباط بین دو دستگاه الکترونیکی در فاصله 4 سانتی متر حدوداً یک اینچ یا کمتر است.

NFC یک اتصال کم سرعت با تنظیم ساده دارد که می تواند برای راه اندازی اتصالات بی سیم با توان بیشتر استفاده شود. دستگاه های NFC می توانند به عنوان اسناد هویتی الکترونیکی و صفحه کلید عمل کنند.

وقتی پایان پاراگراف بالا را می خوانید اگر متولد 1350 تا 1370 شمسی باشید شما را یاد اینفرارد Infrared می اندازد که با کمک امواج فروسرخ در اولین نسل های تولید گوشی های شرکت سونی اریکسون sony ericsson و یا نوکیا Nokia می اندازد که با نگاه بسیارعجیب به این تکنولوژی داشتید که چطوربا نزدیک کردن دو اطلاعات از این موبایل به آن یکی موبایل انتقال پیدا می کند.

آنها در سیستم های پرداخت بدون تماس استفاده می شوند و امکان پرداخت تلفن همراه را جایگزین ، سیستم های اضافی مانند کارت های اعتباری و کارتهای هوشمند بلیط الکترونیکی می کنند.

میدان ارتباط نزدیک NFC

NFC می تواند برای به اشتراک گذاشتن پرونده های کوچک مانند مخاطبین و راه اندازی سریع اتصالات برای به اشتراک گذاشتن رسانه های بزرگتر مانند عکس ، فیلم و سایر پرونده ها استفاده شود.

ایده های مشابه میدان ارتباط نزدیک NFC در تبلیغات و برنامه های صنعتی به طور کلی از نظر تجاری موفقیت آمیز نبودند و این فناوری توانسته از کدهای QR ، بارکد و برچسب های UHF RFID سبقت بگیرد.

پروتکل های NFC یک استاندارد را به طور کلی پشتیبانی می کنند. وقتی یکی از دستگاه ها جهت مبادله اطلاعات به اینترنت نیز متصل بشود ، دیگری می تواند داده ها را از طریق سرویس های آنلاین دریافت کند.

به عنوان مثال ، دستگاه های قابل حمل که از میدان ارتباط نزدیک NFC پشتیبانی می کنند می توانند با نرم افزار کاربردی برای خواندن برچسب های الکترونیکی یا پرداخت صورت حساب خرید حضوری ازهایپرمارکت با نزدیک شدن به دستگاه های سازگار با NFC فراهم می شود.

دستگاه ارتباط از راه دور اولیه

در ارتباطات از راه دور اولیه از فناوری هایی استفاده می شد که اختصاصی برای سازنده بود و در جای دیگر قابلیت استفاده نداشت همچون بلیط های موجودی دار یا کنترل دسترسی یا دستگاه های پرداخت از این قبیل بود.

NFC مانند سایر فن آوری های “کارت مجاورت” مبتنی بر اتصال القایی بین دو آنتن به اصطلاح موجود در دستگاه های دارای قابلیت NFC است.

به عنوان مثال یک تلفن هوشمند و یک چاپگر، برقراری ارتباط در یک یا هردو جهت با استفاده از یک فرکانس 13.56 مگاهرتز در باند ISM که یک فرکانس رادیویی بدون مجوز در سطح جهان است که با استفاده از استاندارد رابط هوایی ISO / IEC 18000-3 در نرخ داده های مختلف از 106 تا 424 کیلوبیت در ثانیه انتقال اطلاعات را انجام میدهد.

تعداد حالت استفاده از میدان ارتباط نزدیک NFC

هر دستگاه فعال NFC می تواند در یک یا بیشتر از سه حالت کار کند:

شبیه سازی کارت NFC
دستگاههای دارای قابلیت NFC مانند تلفنهای هوشمند را قادر می سازد مانند کارتهای هوشمند عمل کنند و به کاربران امکان می دهد معاملات مانند پرداخت یا بلیط را انجام دهند.

خواننده / نویسنده NFC
به دستگاههای مجهز به NFC امکان خواندن اطلاعات ذخیره شده در برچسب های ارزان قیمت NFC که در برچسب ها یا پوسترهای هوشمند تعبیه شده اند ، می بخشد.

NFC نظیر به نظیر
دو دستگاه مجهز به NFC را قادر می سازد تا با یکدیگر برای تبادل اطلاعات به صورت موقت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

برچسب های NFC ذخیره داده های غیر فعال هستند که می توانند توسط دستگاه NFC خوانده شوند ، و تحت برخی شرایط برای آنها نوشته می شوند. آنها معمولاً حاوی داده (از سال 2015 بین 96 تا 8192 بایت) هستند و که در حالت معمول فقط  قابل خواندن هستند ، اما ممکن است قابل بازنویسی باشند.

ویکی پدیا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *